Brantot

Het appelras Brantot (vaak gespeld als Bramtôt of Bramtot) is een traditioneel Frans ciderappelras.

De Brantot is een historische ciderappel, die voor het eerst werd geïntroduceerd in Normandië, Frankrijk, rond 1872 door kweker M. Legrand in Yvetot. De appel staat in Frankrijk bekend als een douce-amère (zoet-bittere) variëteit en wordt gekenmerkt door een hoog gehalte aan tannine en een relatief laag zuurgehalte. Het is een kleine tot middelgrote, conische vrucht met een geelgroene schil die vaak een dof oranje blos en roestachtige netwerken vertoont. De appel wordt meestal geoogst in het midden tot laat in de herfst, vaak in november en december. Door het zachte, geparfumeerde witte vruchtvlees en het hoge saprendement is dit ras zeer gewaardeerd onder traditionele ciderproducenten.

Boomvorm

De Brantot-appelboom heeft een matige groeikracht en ontwikkelt zich tot een grote, opgaande boom met een vrij dichte kroon. De natuurlijke vorm van de kroon wordt vaak omschreven als een koepel die bij de oogst wat neerhangt. De boom bloeit in het midden van het seizoen, rond april of mei, en is niet zelfbestuivend. Daarom heeft deze andere ciderappelrassen nodig met een vergelijkbare bloeiperiode voor een goede vruchtdracht, zoals Damelot. Een belangrijk kenmerk van de groei is de neiging tot alternerend dragen (een jaar veel vruchten, het volgende jaar weinig), wat beheerd moet worden met goed snoeien en uitdunnen van de vruchtzetting.

Hier vind je de Brantot

Kriekenweide Munstergeleen

Het gebruik van de Brantot

De Brantot-appel wordt vrijwel uitsluitend gebruikt voor de productie van harde cider en is ongeschikt voor verse consumptie vanwege de bittere, wrange smaak. De bittere, zoete smaak en het hoge tanninegehalte maken het ras cruciaal voor het toevoegen van body en structuur aan ciderblends. In Normandië wordt de Brantot-appel gewaardeerd voor het maken van zowel zoete als droge ciders, en de sappen worden ook gebruikt in de productie van Pommeau en Calvados (appelbrandewijn). Na de oogst moet het fruit enkele weken rijpen voordat het optimaal is voor de persing, waarna het een heldere, goed smakende cider met een bleek sap oplevert.